Welcome to Casaluma.net
If you're new here, you may want to subscribe to my RSS feed. Thanks for visiting!
Laatst hadden we een workshop “Communicatie” in die cursus voor bedrijfsleiders. Was heel interessant. Gedurende die cursus vertelde de leraar ons een soort van parabel die ik graag mee wil delen… Hopelijk vinden jullie hem ook leuk! Marijke
Er was eens een heel machtige koning die alles had wat hij wou. Het ging hem voorspoedig. Maar gedurende een nacht had hij een heel aparte droom. Hij droomde dat al zijn tanden een voor een uit zijn mond vielen. De volgende ochtend kon hij zich de droom nog levendig herinneren en hij vroeg zichzelf af wat het zou betekenen. Daarom beval hij zijn wachter om zo snel mogelijk de wijste mannen in zijn koninkrijk op te zoeken zodat iemand hem zijn droom zou kunnen uitleggen.
De eerste droominterpretator kwam, hoorde de koning’s verhaal en zei: “Oh almachtige heerser, onheil komt over u! Deze droom is eerder een nachtmerrie want het voorspelt dat alle leden van uw familie spoedig zullen sterven! U zult de enige overlevende zijn van uw geslacht!” Hierop werd de koning woest en hij beval zijn wachters deze man op te pakken, hem 100 maal te geselen en hem buiten zijn koninkrijk te smijten.
Toen kwam een tweede droominterpretator binnen, hij hoorde over deze zelfde droom en antwoordde: “Oh almachtig heerser, u bent zo gezegend! Deze droom voorspelt alleen maar positieve dingen want het betekent dat u ouder zult worden dan elk ander lid van heel uw familie! You will outlive them all!” Hierop verscheen er een brede glimlach op het gezicht van de koning, hij beval de wachters 100 goudstukken uit zijn schatkist te pakken en beloonde deze man.
Een van zijn wachters had dit alles gezien en naderde de koning. “Sire, waarom heeft u de eerste man beloond met zweepslagen en de tweede met goudstukken, terwijl ze dezelfde betekenis hebben gegeven aan uw droom?” De koning antwoordde: “Als je een boodschap brengt gaat het niet alleen om de inhoud hiervan, maar eerder om de manier waarop je het brengt…”
Was drogen, dat moet iedereen. Nu hebben wij niet al te veel problemen met het drogen van de was in het droge seizoen, maar als het 7-8 maanden per jaar regenseizoen is, dan snap je wel dat je veel was aan het drogen bent met een droogmachine. Nu is het enige probleem dat je hebt met al die regen dat je was weer nat wordt. En dat is nou net niet de bedoeling! 
Wat hebben we gedaan? Juist, een afdakje erboven! We hebben gekozen voor doorzichtige platen, zodat het zonlicht ook helpt met drogen. De locatie, langs ons huis, is perfect omdat het er bijna altijd waait. Combineer dat dan eens met een heerlijk temperatuurtje van zo’n 40graden onder die dakplaten, dan snap je wel dat die was daar in “no time” droog is!
De hele constructie is 3 bij 4 meter met meer dan 60m touw en kan ongeveer 3-4 ladingen uit onze wasmachine drogen!
Dat gaat ons zeker heel wat $$$ besparen als we het komende regenseizoen de electriciteitsrekeningen gaan bekijken en het is nog natuurvriendelijk ook! Wat wil een mens nog meer…
Ja, de meeste zijn het via msn dus al te weten gekomen, dat ik geen schooljuf meer ben sinds afgelopen vrijdag. Ik vond werkloos wel een leuke titel, omdat veel mensen (incl Luc) altijd zeggen dat ik altijd maar moet werken en als ik ergens ontslag neem, er dan meteen weer een andere offerte om de hoek komt kijken. Maar nu ik dan dat als msn-beschrijving gebruik, denkt iedereen dat ik hier alleen op mijn lui achterwerk zit, en das dan ook weer niet de waarheid. Het heeft eigenlijk te maken met voor mijzelf te willen werken in plaats voor andere personen en om bijvoorbeeld het Aldeluma-project op te starten, moet ik wel eerst er heel veel tijd insteken, tijd die ik absoluut niet heb als ik ergens anders werk, vooral met dat heen en weer reizen hier. Dus wat gaat er gebeuren? Ik heb er ook over nagedacht dat we niet zoveel maanden gewoon zonder vast inkomen kunnen leven, dus ga ik aan 2 projecten tegelijk werken. Het project dat over een paar weken al gaat beginnen heet “New Amigos” en is een soort tweetalige peutertuin. In Costa Rica gaan kinderen pas vanaf 4 jaar naar school. Sinds vorig jaar was er een groep ouders die peuters hebben rond 3 jaar oud en die geinteresseerd waren in dat hun kind op deze leeftijd al Engels hoort en met andere kinderen in die taal speelt en went. Dat is dus wat ik ga doen, 2 keer per week, 3 uur per dag, een groep peuters laten spelen zodat ze zowel Spaans als Engels leren. En daar betalen de ouders mij een maandelijks tarief voor. Vind ik natuurlijk wel weer tof om te doen En dan ondertussen, de rest van de week kan ik werken aan het opzetten van Aldeluma. We zijn nu aan het wachten op het uitrekenen van de kosten van de cabins die we willen laten bouwen. En ondertussen ben ik met een advocaat bezig om het bedrijf in te laten schrijven enzo. En dan help ik op dit moment ook nog Luc met een paar websites o.a. die van een vrouwenclub waar ik secretaresse bij ben. www.womenoftheosa.org
Nog nieuws is dat ik ook met het voetbalteam aan het organizeren ben. We hebben nu een profesionele Britse trainer gevonden, dat is in ieder geval heel wat anders dan ze hier in CR gewend zijn, wel grappig, opdrukken enzo, lachen 
In ieder geval, dat was weer een snelle nieuwsflash, maar alles gaat dus prima. Heel veel groetjes,
Marijke
Feed yourself.
Recent Comments